Amblypygi, nazywane tępoodwłokowcami, to rząd pajęczaków obejmujący między innymi rodzaje Damon, Euphrynichus, Phrynus i Charinus. Nie są pająkami ani skorpionami. Nie mają kolca jadowego i nie produkują jadu.
Tępoodwłokowce mają spłaszczone ciało, chwytne nogogłaszczki wyposażone w kolce oraz bardzo długą pierwszą parę odnóży. Nie służy ona do chodzenia, lecz do badania otoczenia, wykrywania przeszkód i lokalizowania pokarmu.
Amblypygi prowadzą głównie nocny tryb życia. W ciągu dnia ukrywają się pod korą, w szczelinach skał, dziuplach i innych ciasnych kryjówkach. Są szybkie, ale przy zagrożeniu najczęściej próbują uciec lub schować się.
Terrarium dla Amblypygi powinno zapewniać dużo pionowej powierzchni. Najważniejszym elementem wyposażenia jest ustawiona pionowo kora korkowa, po której zwierzę może się poruszać i na której przechodzi wylinkę.
W zbiorniku należy zapewnić:
pionowe kawałki korka lub kory,
szczeliny i miejsca do ukrycia,
dobrą wentylację,
podłoże utrzymujące odpowiednią wilgotność,
dostęp do wody.
Wilgotność i temperatura muszą być dopasowane do konkretnego gatunku. Terrarium nie powinno być stale zalane ani pozbawione wymiany powietrza. Szczególnie ważne jest pozostawienie odpowiedniej ilości miejsca pod miejscem wylinki.
Możliwość hodowli grupowej zależy od gatunku, wielkości zbiornika i dostępności pokarmu. Nie wszystkie Amblypygi powinny być trzymane razem.
Amblypygi są drapieżnikami. Pokarm chwytają kolczastymi nogogłaszczkami. W hodowli można podawać im:
świerszcze,
karaczany,
muchy,
inne owady karmowe dopasowane do wielkości zwierzęcia.
Młode osobniki wymagają drobnej karmówki, takiej jak wylęg karaczana tureckiego, drobne świerszcze lub muszki owocówki. Niezjedzone owady należy usuwać, szczególnie przed wylinką.
Tępoodwłokowce mogą być dobrym wyborem również dla początkujących hodowców. Nie posiadają jadu, nie wymagają dużego terrarium i przy odpowiednio przygotowanym zbiorniku są proste w hodowli.
Trzeba jednak pamiętać, że są szybkie i delikatne. Nie należy brać ich na ręce ani chwytać za odnóża. Przy pracach w terrarium najlepiej działać spokojnie i ograniczyć przekładanie zwierzęcia do niezbędnego minimum.
Osoby zainteresowane innymi zwierzętami niż ptaszniki powinny sprawdzić kategorię: pluskwiaki, pająki właściwe i skorpiony.
Nie. Tępoodwłokowce nie produkują jadu i nie mają kolca jadowego. Pokarm chwytają kolczastymi nogogłaszczkami.
Amblypygi nie są uznawane za niebezpieczne dla człowieka. Większe osobniki mogą próbować bronić się nogogłaszczkami, ale zwykle wybierają ucieczkę do kryjówki.
Najlepiej sprawdza się terrarium z dużą powierzchnią pionową, korą korkową, kryjówkami i dobrą wentylacją. Wielkość zbiornika oraz wilgotność należy dopasować do konkretnego gatunku.
Tępoodwłokowce karmimy świerszczami, karaczanami, muchami i innymi owadami odpowiedniej wielkości. Młodym podaje się drobną karmówkę.
Zależy to od gatunku. Niektóre tępoodwłokowce mogą być hodowane grupowo, ale zawsze istnieje ryzyko walk i kanibalizmu. Konieczna jest odpowiednia przestrzeń, kryjówki i regularne karmienie.
Nie zalecamy brania Amblypygi na ręce. Są szybkie, delikatne i łatwo mogą zgubić lub uszkodzić długie odnóża.
